Kadirli’de, 3 yaşında geçirdiği menenjit hastalığı yüzünden bedensel engelli olan Niyazi Dostuoğlu (46), tek koluyla süpürge yaparak ailesinin geçimini sağlıyor.
Şehit Mehmet Hallaç Mahallesi’nde yaşayan ve verdiği hayat mücadelesiyle çevresindeki insanlara örnek olan Dostuoğlu, 3 yaşındayken geçirdiği ateşli hastalık neticesinde sol kolunu kullanamıyor.
Yüz kısmında da kısmi felç olan Dostuoğlu, 26 yıldır dayısından öğrendiği süpürgecilik mesleğiyle, hayata tutunmaya çalıştığını söyledi.
Tek kolu olmamasına rağmen hayat mücadelesinden vazgeçmediğini ifade eden Dostuoğlu, ” Eşim ve çocuklarımla güzel bir yaşam sürdürüyoruz. Ayakta kalmak için çalışmam gerekiyor. Engelimi hiçbir zaman sorun etmeden ekmek için, sevdiklerim için mücadeleme devam edeceğim.” dedi.
Dostuoğlu, engelli oluşunun kendisine yaratan tarafından bahşedildiğini ve bu durumuyla gurur duyduğunu aktardı. Hayata, ailesi için bağlandığını ve engeliyle yaşamayı sevdiğini dile getiren Dostuoğlu, sözlerini şöyle sürdürdü:
“43 yıldır engelimle birlikte yaşıyorum. Hiç isyan etmedim. Sadece yaşamasını bilmek ve güzel olan şeylerden kendine örnek çıkarabilmek önemli. İnsan istedikten sonra yapamayacağı şey yoktur. Tarım ve yevmiye işlerinde mücadele ettim. Fakat merhum dayımın büyük desteğiyle sürpürgecilik mesleğini öğrendim. Günde ortalama 10 tane yapıyorum.” diye konuştu.
Dostuoğlu, engelli insanlara manevi yönden sahip çıkılmasının hayata tutunmalarında çok önemli olduğunu söyledi.
Sağlam bir insana göre kendisinin iki katı çalışarak süpürge yaptığını ifade eden Dostuoğlu, şunları kaydetti.
“Geçimimizi sürdürmek için çalışmam gerekiyor. Eşim ve liseye giden 2 kızım var. Engelimden dolayı hiçbir resmi dairede ve özel sektörde iş bulamadım. Teknolojiye rağmen satışı azalan ve özellikle yayla evlerinde kullanılan süpürgecilik işini severek yapıyorum. Bir süpürgeyi yarım saatte yapabiliyorum.
İki kolum olsa 10 dakikada bitirebilirim. Hayatta mücadeleyi bırakmak ve pes etmek bizim için çare değildir. Allah herkese kendi bilek hakkının kazancını nasip etsin. Bu halimize de çok şükür.” Menderes Özat
