Semercilik mesleğinin son temsilcilerinden Kadirlili 74 yaşındaki Mehmet Serter, severek yaptığı işi ile teknolojiye karşı direniyor.
Yenigün Köyü’nde yaşayan 4 çocuk babası Serter, kendisini 57 yıldır severek yaptığı semercilik mesleğinin son ustası olarak görüyor.
Mesleğini yaşatacak çırak bulamadığını belirten Sertar, akaryakıt ile çalışan araçların çıkmasıyla semerciliğin son zamanlarını yaşadığını söyledi.
17 yaşlarında başladığı ve eskiden gözde bir meslek olan semerciliğin devam etmesi için çok çaba verdiğini ifade eden Serter, “Semercilik bir zamanların en gözde mesleğiydi. Eskiden köylerde at ve eşek ile yolculuk yapılırdı. Köylü, tarlasını at ile sürerdi. Harmanını at ile kaldırırdı. Şimdi ise herkes araç ile yolculuğun yanında işini yapıyor.
Akaryakıt ile çalışan araçların çıkmasıyla mesleğimiz tükenme noktasına geldi. Artık kimse bir yere gidecekken ata veya eşeğe binmiyor. Haliyle, semercilik de cazibesini yitirdi” dedi.
Bu mesleğin son ustalarından birisi olduğunu anlatan Serter, çok istemesine rağmen semerciliği öğretecek kalfa veya çırak bulmadığını ifade etti.
Usta olarak çalıştığı ilk zamanlarda ayda ortalama 10 ile 15 adet semer siparişi aldığını ve bu sayının son yıllarda 1 veya 2’ye düştüğüne dikkat çeken Serter, şunları kaydetti:
“Semeri yaparken keçe, tahta, avuç demiri, deri, ve çuvaldız gibi malzemeleri almak için Kahramanmaraş’a gidiyorduk.
Çırak olarak başladığım bu meslekte 4 ay sonra usta olarak kendi işyerimin patronu oldum. Bir zamanlar bu mesleği öğrenmek için para dahi alamıyorduk. Çok değerli olan mesleğimi sürdürecek çırak veya kalfa bulamıyorum. Yeni nesil, bu mesleği, zanaatı artık benimsemiyor, öğrenmek istemiyor
Semercilik, teknolojiye yenik düştü. Ayda bir veya 2 tane olursa semer tamiri yapıyorum. Kadirli’de bu mesleği benden başka yapan kalmadı. Kısacası bu mesleğin pili bitti.”
Menderes Özat
